درباره من

سلام!

فکر می‌کنم اینجایید تا درباره من بیشتر بدانید.

من، محمدرضا زمانی، یک جوان ۲۶ ساله هستم.

about-me-95

از کودکی، دوست داشتم شاخص باشم و مهم‌بودن و احساس قدرت را ویژگی خوبی می‌دیدم. اما بهرحال، تا اوایل نوجوانی، یک زندگی کاملا تیپیکال داشتم. شاخص‌ترین اتفاقِ نوجوانی من، کنکور سراسری سال ۸۸ بود که با رتبه ۶۹۰ (منطقه سه)، در رشته برق دانشگاه بوعلی سینا (همدان) پذیرفته شدم و به دنبال آن، ۵ سال از عمرم را در آن دانشگاه تلف کردم…

هر چند به واسطه شغل آزادِ پدرم، از مدت‌ها پیش به محیط کسب و کار علاقه داشتم، اما در سال‌های آخر دانشگاه بود که فهمیدم این علاقه از یک دوست داشتنِ ساده فراتر رفته! از همان‌جا بود که کم کم شروع به مطالعه در زمینه‌های مختلف کسب و کار کردم. مهم‌ترین دستاورد آن دوران من (دقیقا در ماه رمضان سال ۹۳)، آشنایی با محمدرضا شعبانعلی عزیز بود. (در این وبلاگ بارها به سراغ او خواهم رفت و از درس‌هایی که از او یادگرفته ام خواهم نوشت.)

چند ماه بعد، در پاییز ۹۳ و از آنجا که فکر می‌کردم شاید بتوان با انجام فعالیت‌های به‌روز و خلاقانه‌ی بازاریابی و تبلیغات، به کسب و کارها کمک کرد تا چرخ‌شان بهتر بچرخد، با چند نفر از دوستانم گروهی را به نام یاکوپ ایجاد کردیم و کارها و پروژه‌های نسبتا خوبی هم اجرا کردیم. هر چند، به دلیل مشکلاتی، چند وقتی است فعالیت گروه به حداقل کاهش پیدا کرده است.

از سال ۹۴، تصمیم گرفتم وقت بیشتری را به یادگیری اختصاص بدهم و در این راستا، فعالیتم را در متمم (که به عقیده من یکی از بهترین دانشگاه‌های ایران در زمینه کسب و کار است) جدی‌تر دنبال کردم. (کارنامه من در متمم را اینجا می‌توانید ببینید).

این روزها هم، بیشتر وقت من را فروشندگی (در فروشگاه پدرم) و تحصیل (در متمم) پر کرده است.

 

ویژگی‌های شخصیتی و ارزش‌ها

  اگر بخواهم از ویژگی‌های شخصیتی خودم بگویم؛

*کاملا مثبت نگر هستم و فکر می‌کنم با تلاش می‌شود به زندگی خوبی رسید..

* اطرافیانم را دوست دارم (بعضی ها ممکن است اطرافیانشان را دوست نداشته باشند!)..

* از بیکاری گریزانم..

* سعی می‌کنم بجای غرق شدن در گذشته، در آینده زندگی کنم و نگاهم بیشتر رو به آینده باشد..

* سعی می‌کنم همواره بخندم و تا جایی که می‌شود، از دریچه طنز به زندگی نگاه کنم.

 

در این وبلاگ؛

 

سعی می‌کنم از دغدغه ها، مشاهدات و اتفاقات روزمره بنویسم و تا جایی که می‌توانم با ذهنی باز آنها را تحلیل کنم. البته چون طبیعتا نوشته‌ها و تحلیل هایم، نتیجه نگرش من به دنیا و ماحصل لحظات زندگی‌ام «تا لحظه انتشار مطلب» می‌باشند، ناگزیر به قضاوت شخصی آلوده خواهند بود. از این رو، هیچ اصراری بر درست بودن آنها (حتی «در لحظه انتشار مطلب») ندارم و هدفم از نوشتن در این وبلاگ، صرفا خوراکی برای فکر کردن بیشتر خواهد بود .