چه خبر از کتابخوانی؟ (۲) : “خوشی ها و مصایب کار”

پیش‌نوشت صفر. معمولا پست‌های مربوط به کتابخوانی را شنبه‌ها می‌نوشتم، اما نوروز باعث شده روزهای هفته از دستم در برود! این شد که این بار یکشنبه می‌نویسم.

پیش‌نوشت یک: تشکر.چند وقت پیش، فرصتی دست داد تا برای اولین بار حسن کشاورز عزیز رو از نزدیک ملاقات کنم.

علاوه بر لطف زیادی که آقای کشاورز نسبت به من داشتند و من رو در خانه خودشون به یک دیزی خوشمزه مهمان کردند ،از هم‌صحبتی با یکی از فعال‌ترین و کتاب‌خوان‌ترین افرادی که می‌شناسم بسیار لذت بردم. در موقع خداحافظی هم، آقای کشاورز بنده را (از این هم بیشتر) شرمنده کردند و کتاب “خوشی ها و مصایب کار” نوشته آلن دوباتن را به من هدیه دادند.

از ایشان به خاطر آن روز خاطره انگیز و این هدیه، بسیار بسیار ممنونم.

اصل نوشته:

من هنوز این کتاب را تمام نکرده‌ام.

اما تا آنجا که خوانده‌ام، خوشی ها و مصایب کار، حاصل مشاهدات دقیق و موشکافانه‌ی آلن دوباتن درباره اتفاقاتی به ظاهر عادی است که با محوریت کار رخ می‌دهد.

می‌خواهم برایتان چند خط از آخرین صفحات فصل اول را (با عنوان “نظاره‌ی کشتی باربری”) نقل کنم.

در این سطور، نویسنده افرادی را توصیف می‌کند که با دقت زیاد، جزئیات کشتی‌ها را می‌بینند و دنبال می‌کنند – کشتی دوست‌هایی که انگار عاشق کشتی‌ها هستند.

احساس من این است که می‌شود متن زیر را به عنوان مقدمه‌ای درنظر گرفت که تا حدود خوبی حال و هوای کل کتاب را بیان می‌کند:

“… همچنان که کنار کشتیِ لنگر انداخته ایستاده‌اند و سرهایشان را عقب داده‌اند تا بتوانند به برجک‌های فولادی‌اش که در آسمان محو می‌شوند زل بزنند، مانند زائران در برابر ستون‌های شارتر به سکوت و حیرتی رضایت‌بخش فرو می‌روند. [شارتر: کلیسای شهری در جنوب پاریس]

شرمنده نیستند که به خاطر کنجکاوی‌شان عجیب به نظر برسند، برای اینکه بتوانند پروانه‌های کشتی را ببینند، دولا می‌شوند. با این فکر که فلان کشتی نفت‌کش کجای اقیانوس ممکن است باشد به خواب می‌روند. تمرکزشان آدم را یاد کودکی می‌اندازد که وسط یک خیابان شلوغ که محل خرید است یکهو می‌ایستد و در حالی که مردم سعی می‌کنند به او نخورند خم می‌شود تا با دقت یک محقق کتاب مقدس که غرق در مطالعه‌ی صفحات کتابی با جلد پوست گوساله است، یک تکه آدامس چسبیده به پیاده رو یا مکانیزم بسته شدن جیب کتش را وارسی کند. در این که نظرات رایج درباره‌ی شغل خوب را هم وارونه می‌کنند، شبیه بچه‌ها هستند. همیشه فواید ذاتی یک شغل را بر منافع مادی و نسبی آن ترجیح می‌دهند، مثلا کاربر جرثقیل در پایانه‌ی حمل کانتینرها، مزیت ویژه‌ای دارد چون از آن بالا می‌تواند کشتی‌ها و محوطه‌ی اطراف اسکله را زیر نظر داشته باشد…

… در مقایسه با اینها، بیشتر ما چقدر آدم‌های بی‌توجهی هستیم. اطراف‌مان پر از ماشین‌ها و اتفاقاتی است که سردستی‌ترین و ضعیف‌ترین درک را از آنها داریم، مایی که هیچ از جرثقیلِ دروازه‌ای و حمل‌کننده‌های سنگ آهن نمی‌دانیم، مایی که اقتصاد را صرفا مجموعه‌ای از اعداد می‌دانیم … از مردان انتهای لنگرگاه حاشیه‌ی لندن چقدر ممکن است یاد بگیریم. …”

و شروع می‌کند تا به همراه یک عکاس در کنار خود، داستان‌هایی از مشاهداتش  را برای خواننده بنویسد و خواننده را برای لحظاتی در زمان و مکان شناور کند…

پی‌نوشت ۱. لینک این کتاب در سایت گودریدز (که آن را به کتاب‌های در حال مطالعه‌ام اضافه کردم): اینجا.

پی‌نوشت ۲. دوست خوبم سید مهدی حسینی عزیز، درباره تجربه‌های خود در استفاده از سایت گودریدز مطلبی نوشتند. برای من که بتازگی با این ابزار آشنا شده‌ام، نوشته‌ی مفیدی بود. شاید شما هم دوست داشته باشید: اینجا.

پی‌نوشت ۳. اگر بدانید داشتن دوستانی به این خوبی چقدر مزه می‌دهد:)

goodreads : یک ابزارِ احتمالا مفید برای کتابخوانی

یکی از دغدغه‌های چند وقت اخیرم، موضوع کتابخوانی است. از میزان مطالعه‌ فعلی‌ام راضی نیستم و از هر ابزاری که به بهتر شدن آن کمک کند، استقبال می‌کنم.

در یکی دو روز اخیر، با برخی امکانات سایت گودریدز آشنا شده‌ام که گفتم شاید برای شما هم جالب باشد.

داستان عضویت در goodreads و برخی قابلیت‌های آن

چند روز پیش، به بهانه جستجو درباره کتابی که علی معرفی کرده بود (این کتاب)، به سایت goodreads رسیدم.

همیشه فکر می‌کردم گودریدز یک سایت به اشتراک گذاری نقل قول برای کتاب‌هاست. دلیلش هم ساده بود. همیشه از طریق جستجوی نقل قولی خاص به این سایت رسیده و بعد از خواندن نقل قول هم از سایت خارج شده بودم.

اما این بار، نقل قول جلویم نبود.

صفحه‌ای که جلویم بود، خلاصه‌ – یا بهتر است بگویم، معرفی – مختصری از کتاب بود. و در پایین آن، افرادی برای کتاب نظر یا نقد نوشته بودند (کامنت گذاشته بودند).

خلاصه و چند کامنت را خواندم.

کامنتهای طولانی‌ای بودند. به ادبیات متمم، برایم آموزنده بودند.

ترغیب شدم تا در سایت عضو شوم.

وقتی به صفحه‌ی اصلی سایت رفتم، با عکس زیر روبرو شدم:

goodreads

بعد از ثبت ایمیل و کلیک روی ساین آپ، ابتدا ازم خواسته شد برای سال ۲۰۱۷ خودم هدف گذاری کنم: چند کتاب می‌خواهم بخوانم؟ – محتاطانه ۱۰ را انتخاب کردم.

در مرحله‌ی بعد، وارد فرآیند جالبی شدم. فرآیندی که در آن، انگار گودریدز می‌خواست کتاب‌هایی مطابق سلیقه‌ام به من پیشنهاد دهد.

اما اطلاعاتی از من می‌خواست.

در ابتدا، لیستی از موضوعات را جلویم گذاشت تا از بینشان آنهایی را که دوست دارم انتخاب کنم – انتخاب من ، Business, self help, psychology بود.

در مرحله‌ی بعد، برای شناخت نوع علاقه‌ی من، از من درباره کتابهای مشهور و با موضوعات بالا، نظر خواست (همان نمره دادن معروف با پنج ستاره).

اگر حداقل درباره‌ی ۲۰ کتاب نظر می‌دادم، گودریدز می‌توانست علاقه‌ی مرا تشخیص داده و کتابهایی در حوزه علاقه ام به من پیشنهاد کند (البته به ۲۰ تا نرسیدم و احتمالا هر وقت برسم، این کار را خواهد کرد).

اگر بخواهم خلاصه بگویم:

تاجایی که من متوجه شدم، برای بسیاری از نویسندگان و کتاب‌ها، در سایت گودریدز صفحاتی وجود دارد که می‌توانید از طریق آن با کتاب‌ها و نویسندگان مورد علاقه‌ی خود بیشتر آشنا شوید.

همچنین نقد و کامنتی را که سایر افراد بر کتابها نوشته‌اند، مطالعه کنید (که فکر می‌کنم بعد از خواندن کتاب، این کار به جا افتادن بهتر مطالب کتاب و تفکر بهتر کمک زیادی خواهد کرد).

همچنین می‌توانید کتاب‌هایی که قصدخواندن آنها را دارید در این سایت وارد کنید تا به خواندن آنها متعهدتر شوید.

و درنهایت، می‌توانید دوستان و همفکران خود را در آنجا پیدا کرده و آنها را پیگیری کنید.

در ادامه، و وقتی بیشتر با این سایت و امکاناتش آشنا شدم، بیشتر درباره‌اش خواهم نوشت.

پی‌نوشت. دیروز فواد مطلبی نوشت و از کتابهایی که در ۲۰۱۶ خوانده بود گفت (+). فواد از قدیمی‌های گودریدز و از نظر من یک کتاب‌خوان حرفه‌ای محسوب می‌شود. در زیر همان نوشته، از او هم خواستم که اگر فرصت داشت درباره فواید این سایت برایمان بنویسد. اما با خودم گفتم فعلا چیزهایی که خودم بلدم را همین جا بنویسم.