پانوشت۱: این عکس را خیلی دوست دارم. نمیدانم مربوط به حس و حال موقع گرفتناش است (که به قول تامس هریس، با دیدن آن «بازنواختن آن لحظات» برایم روی میدهد) یا به خاطر حس خود عکس (که با دادن زمان بیشتر به شاتر، دیگران با محو شدگی در عکس هستند). شاید هم هردو. همیشه مبهم بودن در ذهنم بصورت تار بودن بوده. چیزی مخالف شفاف بودن. و این با حال و هوای این روزهایم هم چندان بیارتباط نیست. پانوشت۲: داشتم با خودم فکر میکردم که نبودن شبکههای اجتماعی هم معضلی است! یک عکس را که دوست داری و فشار […]